ก็จะได้ความรู้สึกที่คลาสสิก และก็มีเสน่ห์ หรือว่าจะเป็นการทำของใหม่ที่ให้ความรู้สึกละเมียดละไม

แบบของเก่าก็ได้ อย่างเช่นนี่ของใหม่ๆ จับ mix สวยๆ เป็นสาววินเทจไปเลย



สำหรับพวกเราๆ มนุษย์ในปี 2010 ของวินเทจ เสื้อผ้าวินเทจ เป็นอะไรที่กว้างมากๆ ค่ะ เพราะว่าของเก่าของเรา

ย้อนๆ กันไปได้ถึงยุคซินเดอเรลล่า กระโปรงบานเลย เขยิบมาหน่อยก็แนวๆ กุหลาบบานเต็มเมือง

ลายลูกไม้แบบวิคตอเรียน เขยิบใกล้เข้ามาอีก ก็สมัยสงครามโลก หรือ อย่างคุณหญิงกีรติ ข้างหลังภาพก็ได้

Edit : เพิ่มข้อมูล ยุคหลักๆของวินเทจคือช่วง 1920s-1975 ค่ะ



ถ้าจะให้ใกล้สุดๆ วินเทจของเราก็อยู่ในตู้เสื้อผ้า ของคุณยาย คุณแม่ คุณน้าที่บ้านนั่นแหละ วันหยุดว่างๆ ลองไปค้นๆ ดูได้

เราเจอเข็มกลัดกระเบื้องลายดอกไม้สวยๆ กำไลน่ารักๆ กระเป๋าใบเล็กปักเลื่อมลูกปัดด้วยนะ

ของพวกนี้ฟรีทั้งนั้น ดีใช่มั๊ยล่ะ !



และถ้าโชคดีมากๆ อาจจะได้ฟังเรื่องราวพิเศษๆ จากบ้านคุณยายที่บ้านด้วยอย่าง เช่น

"กระเป๋าใบปักเลื่อมนี้ยายเคยถือไปงานเต้นรำกับคุณตา"

"ชุดแซกลายทางของแม่ตัวนี้คุณยาย ใช้ผ้าผืนเดียวกัน ตัดแจกลูก 4 คนในบ้าน"

"แม้แต่น้าชายคนเล็กก็มีกางเกงขาสั้นลายนี้เหมือนกัน"

"กระดุมสวยๆ พวกนี้ แม่กับน้า ช่วยกันเก็บสะสมตั้งแต่ตอนเป็นเด็กมัธยม"

เหตุผลที่ชอบความเป็นวินเทจเลยไม่ได้หยุดแค่ที่ ความเป็นผู้หญิง ความปราณีต หรือว่า ผ้าลูกไม้เก่าๆ ของวินเทจ

แต่ว่ายังมีเรื่องราว มีความทรงจำ อยู่ในของพวกนั้นด้วยนะ เวลาหยิบจับของวินเทจขึ้นมาใช้เลยรู้สึกอบอุ่นสบาย